කව්ද බන් මේ මළ පරාලේ...

අලුතින් යමක් ලිව්වෙ නැහ නොවැ කාලෙකින්... වැඩ අස්සෙ කම්මැලි කමත් ඇවිත්... ඒ මදිවට රෑ ජාමේ එක එක ජරමර මේ ටිකේම... මිනිස්සු උපදිනවා... ලංකාවට යනවා... ඔක්කෝගෙම සුරාව තමා... හපොයි... චික් චික්...


මේ ඒක නෙමෙයි බොලන්... කෝ මේ වැම්පියයි... ගඩොලයි... උන් දෙන්නත් නැහ නොවැ කාලෙකින්...

අනේ බොලන් ලියන්න දෙයක් එන්නෙත් නැහ... බ්ලොග් අවකාශෙ බ්ලොග් කීපයකට ඔලුව දැම්ම අද... ඒ හින්ද මොනා හරි කුරුටු ගාල යන්න ඕනි කියල හිතුවා.

පිස්සා ගියා නොවැ ෆිසික්ස් ක්ලාස් එකකට ඉස්සර... සර් ප්‍රතාපසිංහ සර්. වැඩිය ක්ලාස් කොරන මනුස්සයෙක් නෙමෙයි. ඒත් ඔය ගිං ගඟ අසබඩ ඉසව්වක ඒ කාලේ කොලා පොඩියට පන්තියක්. වැඩියක්ම ළමයින්ට නිකන් ඉගැන්නුවේ... මම දන්න තරමින් ඒ කාලේ නම් ඉස්කෝලේ උන්ගෙන් සල්ලි ගත්තෙත් නැහ. කැමති අය දුන්න... බැරි අය නොදී උන්නා.

පහු කාලේ ගාල්ලෙත් ක්ලාස් කරා මම හිතන්නේ...
ඒ කාලේ ඔය සර් උගන්නපු ස්කෝලෙ උසස් පෙළ එව්වොන්ට වැඩිය උගන්නන්න ගුරුවරු හිටියෙ නැහ. සර් physics වගේම combined maths එහෙමත් පුලු පුලුවන් හැටියට කරා උන්ට ඒ කාලේ... වනියලගේ අයියලා ඒ ලෙවල් කරද්දි... අපොයි ඒකේ හිටිය කොල්ලො... උන් මහ මරු මුස් ඩයල් ටික. සර් මුන්ට ෆිසික්ස් පෙව්වා... සමහර දාට පීරියඩ් 8 ම ෆිසික්ස්.

කොල්ලො මාර ආදරෙයි මනුස්සයට. පොරගෙ එකම අවුල රෑට කන සාක්කුවෙ හිටින්න ගහනවා. 


සර් ඉතින් ඒකාලේ පන්ති කරද්දි ටික්කො බක්කො නැහ. කැමති උන් සර් ට සල්ලි දෙනවා... හැබයි ඉතින් එන හැම එකාම සර් ට කියල එහෙම පන්තියට එන්නේ... අලුතින් එද්දි...

දවසක් ආවා පොරක්... ඔය ගාල්ලෙ ස්කෝලෙක.. අපි ඉතින් දන්න කියන ( ඔව් ඔව් ඉතින් අපේ ස්කෝලෙ තමා ) එකා නිසා ඌට කිව්ව...  මචන් සර් ට කියල වරෙන් කියල...

දන්න කියන උන්නේ ඉන්නේ... වනියලගේ අයියල එහෙමත් කිව්වා..

" මල්ලි ගිහින් සර් ට කියල වරෙන් " කියලා...

" හහ්.. අපි අනික් ඒවටත් යන්නේ කියලද බන්... සල්ලි දෙනවනම් කිය කිය ඉන්න ඕනිය.. "

කියල මූත් ලොකු කමට ගිහින් ඔන්න දැන් රිවිශන් පන්තියේ ඉද ගත්තා.


හවස 6 ඉදන් 9 වෙනකල් වගේ මට මතක පන්තිය තිබ්බේ... ළමයි 60 ක් විතර හිටියා... හුඟක් ඉතින් සර්ගෙම ස්කෝලෙ ළමයි. කෙල්ලොත් කීප දෙනෙක් හිටියා.

දැන් ඉතින් අපේ පොරත් පොර සේ ඉන්නවා වාඩි වෙලා...

සර් ගානක් දීල පන්තිය වටේ රවුමක් දාන ගමන් මූව දැකල...

" ඈ බන්..කවුද මේ මල පරාලේ... "

අරූගෙ මූන නිකන් ඉදිච්ච ජම්බක් උනා....
කොල්ලො හූ කිය කිය හිනා වෙනවා... ඇයි ඉතින් මූට කිව්ව නොවැ සීන් එක කලින්ම...


" සර්... සර් මම... අමිල... " ( අපේ එකා නෙමේ )

සර් වගේ වගක් නැතිව හිනාවක් දාල ගියා...

ඌට එදා ඉදන් " මල පරාලේ " උප්පැන්නෙ නමටත් වඩා ප්‍රසිද්ධ උනා..

සර් ගැන කියද්දි... සමහර දාට පොර පන්තියේ ඉන්න ගමන්... ( ගමේ උන්මනේ ඉන්නේ.... )

" උබල දන්නවද... මම මේ ගමට එද්දි මේකෙ එව්වො කොල අතු ඇදන් නොවැ උන්නේ... "

කොල්ලො ඉතින්

" ඔන්න බොරු... ඔන්න බොරු... "

" මොකාද බොල බොරු කියන්නේ... අහපිය ගොහින් තාත්තගෙන්... "

" මම ඇවිල්ල තමයි බොල මේ ගමට බස් නැවතුම් පලක්... කඩ පේලියක් හදල දුන්නේ...

මම මුන්ට අදින්න රෙදි ගෙනත් දුන්නම මුන් අහනවා...  ඈ සර්.. මේව සරුංගල් හදන්නද කියල...
මම කිව්වා.. නෑ බොලන් මේව මහල ඇදපල්ල... කියල... "

කොල්ලො ඉතින් සූ සද්ද එහෙන් මෙහෙන් දානවා...

" අර බැංකු ගොඩ නැගිල්ල...මම තට්ටු දෙකට හැදුවම මුන් මගෙන් අහනවා... සර් මේකෙ උඩ තට්ටුවට නගින්න ඉනිමගක් කොයි කියල...  අන්න එහෙමයි බොලන් හිටියෙ මම  මේ ගමට එන්න ඉස්සෙල්ල... "

මහ කැත හිනාවක් එක්ක තමයි සර් මෙව්වා කියන්නේ...

" බොලගෙ ගමේ එව්වො හිතන්  හිටියේ මෙහේ විතරයි පස් තියෙන්න් කියල... මම කිව්ව බොලන් මුහුදෙන් එහාත් පස් තියෙයි කියල... කොහෙද උබල්ගෙ එව්වො අහන එකක් ය... "


කොල්ලො ඔරොප්පු කරන්න තමයි ඉතින් සර් මේ වගේ ටෝල්ක් දෙන්නේ... පන්තියේ අන්තිම විනාඩි 10 - 15 ඇතුලත තමයි ඉතින්...

මොනා උනත් මම වගේම හුඟක් කොල්ලො ගරු කරන මනුස්සයෙක්.. උන් යන්තම් හරි ඒ ලෙවල් ගොඩ දැම්මේ සර් නිසා කියල විශේශයෙන්ම ඔය වනියලගේ අයියාලාගෙ බැච් එකේ මරු මුස් සෙට් එක නිතරම කියනවා.

අපිට සමහර දාට රෑ 12 වෙනකල් පේපර් කරවල තියෙනවා... සල්ලි සත පහක් බලාපොරොත්තු නැතිව...

හැබයි කන සාක්කුවෙ... සර් හම්බුනේ නැහ හුඟ කාලෙකින්.. බැන්ද කියල ආරංචියි..

අදට ඇති නේ...

සර් ල ගැන කියද්දි බද්දෙවිතාන සර් ගැන ලියපු ජංගි ඇදපු කතාවයි රන් තැබිලි කතාවයි නොබලපු අය බලන්නකො..