ජීවිතේ මහ පුදුම දෙයක්

පොඩි කාලේ හැම පන්තියකදිම අහපු ප්‍රශ්නයක් තමයි ළමයි ලොකු උනාම කවුරු වෙන්නද කැමති කියලා... පොඩි කාලේ ඉදන්ම ඔලුවලට දාල තිබ්බ නිසාද.. අපි දන්න ලොකුම රස්සා දෙක නිසාද මන්දා හැමෝම දුන්නේ එකම උත්තර.... එක්කො දොස්තර කෙනෙක්... එක්කො ඉංජිනේරුවෙක් කියලා...


ඉස්කෝලෙ කාලේ ගුටි කාපුවා.. දඩුවම් ලබපුවා.. මතක් කරමුද.. පෝස්ට් එකේ කිව්ව වගේ නැගෙනහිර පළාතේ තිබුන ඒ පාසලේ ඒ පන්තියේ හිටි ළමයින්ගෙන් එකෙක්වත් ඒ ටාගට් එකට ගියාද කියන්න මම දන්නෙ නෑ... ඒත් මම ඒ පාසලේ හිටි අවසන් වසරෙදි... 5 දි ඔය අහපු ප්‍රශ්නෙට එකෙක් විතරක් දුන්නෙ වෙනස් උත්තරයක්.. ඒ ලොකු උනාම " ක්‍රිකටර් " කෙනෙක් වෙනවා කියලා... ඌ උනාද නැද්ද මම දන්නෙ නෑ... ඒත් ඌ වෙනස් විදියට හිතුවා...


අනික් උන් මම දන්නෙ නෑ ඒත් මගේ නම් එතනින් එහාට ලොකු උනාම වෙන්නෙ මොකෙක්ද... කරන්නේ මොනාද කියල ඔලුවෙ තිබුනෙ නෑ... වාර විභාගේ කොහොම හරි පාස් වෙන එක... ඊට පස්සෙ O level ගොඩ දාගන්න එක තමයි තිබ්බ අරමුණ...


එතනින් පස්සෙ ආව ප්‍රශ්නෙ උසස් පෙළට කරන්නේ මොනාද කියල... ඩොකෙක් වෙන්න නම් Bio... ඉංජෙක් වෙන්න නම් Maths... අකවුන්ටන්ට් කෙනෙක් වෙන්න නම් Commerce... ඔය වගේ අදහසක් තමා ඒ වෙද්දිත් තිබුනේ... ඩොකෙක් කිව්වම ඒකේ කොයි තරම් අංශ තියෙද.. ඉංජෙක් කිව්වම කොයි තරම් අංශ තියෙද ඔව්ව ගැන හිතක වත් නෑ...


අතිජාත යාළුවො සෙට් එකක්... අදටත් ඕනිම දේකදි වචනෙන් හරි උදව්වට ඉන්න බොක්කෙ කොල්ලො සෙට් එකක් එකතු උනේ ඒ කාලෙදිමයි.... කෙල්ලො.. වලි.. වැල... වල බැහීම්... එකක් නෑර යන මළ ගෙවල්.. දාන ගෙවල්... එක්ක අවුරුදු දෙක ගෙවිල ගියා... සමහර කොල්ලොන්ගෙ ගෙවල් වලින් අපිත් එක්ක සෙට් වෙන එක.. යාළුකම් පවත්වන එක සීමා කරන තැනටම අපි ඉගෙන ගන්න උනන්දු වෙලා තිබ්බා... එහෙන් මෙහෙන් සෙට් උන උන් ඇත් උනත්.. අතේ දුරින් හිටියත් අපි 7 දෙනා බොක්කෙන්ම වලට හිටියා...


" මචන්ල... මොන රිසල්ට් එක ආවත් හැමෝටම කියපල්ල S 3යි කියලා හරි.. " මොකද ඒ වෙද්දි අපි හිටි තත්වෙ අනුව උපරිම S 3 තම කියල අපිටත් තේරිල තිබුනේ...


රිසල්ට්ස් ආවා... 4 දෙනෙක් ෆේල් වෙද්දි 3 දෙනෙක් යන්තම් පාස් උනා... ගොන්කම් තේරුනා.. කෝම හරි ගේමට බැහල විභාගෙ කරා දෙවැනි පාර... ඊට කලින් එකෙක් රට ගියා... රිසල්ට්ස් වලින් තව එකෙක් කැම්පස් ගියා... අනික් උනුත් මොන මොනා හරි කරා... කාලය ගෙවිලා.. ඒ ලෙවල් කරද්දි අපි එකෙක්වත් හීනෙන් වත් නොහිතපු දේවල්.. තැන් වල අද වෙද්දි අපි ඉන්නේ... අපේ පන්ති වල හිටපු සමහර උන් ඩොකාල ඉංජල වගේම පොලිස් කූඩු වල ඉන්න උනුත්....


ඊයේ අපේ එකෙක් කෝල් කලා.. පැය දෙකක් විතර කයියක් දැම්ම... ඕපදූප තමයි...


 """" ඒ බන් **** බැඳල පොඩි එහෙකුත් ඉන්නවනේ...



අන්න අරුත් බැදල බන්...



උබ දැක්කද අරූගෙ කෑල්ල.. කොහොමද හිටියේ ඌ ඒ කාලේ..



ලොක්ක රට කනවා බන්.. යුද්දෙ නවත්තපු එක හරි.. ඒ උනට බලපන්...



ඒ කෝ බන් **** ආරංචියක් වත් නෑ..



පව් බන්.. ඌටත් කීයක් හරි දෙන්න ඕනි.. අනේ මන්දා සල්ලිත් නෑ බන්...  """"


නා නා ප්‍රකාර කතා අස්සෙ

" බලපන් බන්.. අපි එකෙක් වත් තාම කිසිම ස්ථාවරයක නෑනේ.."

ඔය ගැනත් කතා උනා.. ඇත්ත.. රස්සා කරනව.. හම්බ කරනව.. කාටවත් අත නොපා කොහොම හරි ජීවත් වෙනව.. ඒත් ඇත්තටම අපිට මීට වඩා හොඳ තැනක ඉන්න තිබ්බ නේද කියල අනන්ත හිතෙනවා..

" ඇයි බන් බලපන්... කොයි වෙලේ බැලුවත් සල්ලි නෑනේ.. "

" හික් හික් අපි රට ඉදල අපි ගාවත් නෑ..  අර ලංකාවෙ ඉන්න උන්.. උන්ටත් නෑ.. සල්ලි නෑ බන් මිනිස්සු ගාව.. අපිට විතරක් නෙමෙයි... "

" ඒ උනාට උන් ආතල් එකේ ඉන්නව බන්... මාසෙකට නිවඩු කීයක්ද... බලපන් මූනු පොතේ ෆොටෝ ට්‍රිප් ගිහින් දාන...  "

" ඔය කිසිම තොරණක පිටින් පේන ලස්සන ඇතුලෙ නෑ බන් " ( බස් එකේදි උස්සපු වචන ටිකක් ඇදල දැම්මා )

" ඒකත් ඇත්ත... ඒත් බන් තාම තනිකඩයො.. බලපන්.. බැඳල.. දරුවෙක් එහෙම හැදුවට පස්සෙ කොහොමද කරන්නේ.. "

" හිතන්න එපා බන්.. ඔය මිනිස්සු කරන්නේ.. අපිත් කොහොම හරි කරයි.. "

" අඩෝ උබ දැක්කඩ මූනු පොතේ ***** ගේ *****  කොහෙන්ද බන් උන්ට සල්ලි ? "

" ඔය කොහෙන් හරි හම්බෙනව ඇති බන්.. ***** කියන්නේ උබවත්... උබ කියන්නේ ***** නෙමෙයි නෙ බන්... "

හිත හදා ගන්න හරි.. රවට්ට ගන්න හරි.. අපි කතා කරා.. හේතු කිව්ව...


ඔහොම ගොඩක් දේවල්... පරණ කෙල්ලො ගැන.. දැන් කෙල්ලො ගැන... අතීතෙ අනාගතේ.. හුඟක් දේවල් ඔය කතාවට එකතු උනා...


ෆෝන් එක තිබ්බට පස්සෙ මට හිතුනේ... " ජීවිතේ මහ පුදුම දෙයක් " කියලා..


අපි හීනෙන්වත් නොහිතපු දේවල් රැසක් එක්ක තමයි අපේ ජීවිත ඉස්සරහට යන්නේ... ජීවිතේ ගැන තීරන ගන්න සිද්ද වෙනවා... තනි පාරවල්... දෙමං හන්දි... තුං හන්දි... හතර මං හදි... ඔව්ව හමු වෙනවා... ඔවයෙන් හැරුනම ආයෙ යූ ටර්න් ගහන්න අමාරුයි... සමහර පාරවල් one way ඔන්ලි...  ඉතින් කැමත්තෙන් හරි අකමැත්තෙන් හරි ඒ දේවල් දිගේ අපි ජීවත් වෙනවා..


මේ සටහන ලියන්න හිතුනේ ඇයිද මන්දා... මේ වගෙ ලඟින් යන පෝස්ට් එකක් රංග අයියත් ලියල තිබ්බා...


කිසිම ගැලපීමක් නැති වචන ගොඩක්ද කියලත් හිතෙනවා ආයෙ කියෙව්වම... ඕනි... පු*** කියල ඔන්න පෝස්ට් කරනවා...