Tuesday, March 27, 2012

ජිවත් වන දා දැකගන්නටවත් ඇවිත් නොගිය දරුවෝ..

Share

ඉස්සර මම පොඩි කාලේ අපේ ගාල්ලේ ආත්තම්මලගෙ ගෙදර හිටි කාලේ ඒ ගෙදර කොයි තරම් ජීවයක් තිබ්බද... අවුරුදු දවසට සෙනඟ පිරිලා... ළමයි හැමෝම ඇවිල්ලා.. ළමයින්ගෙ ළමයි...  නිකන් දවසට උනත් ඒ වෙද්දි බැඳපු නැති පුංචිලා... පොඩි මාමා.. එහෙම ඉද්දි එයාලගෙ යාළුවො එනවා කොයි වෙලෙත් කවුරු හරි..


කාලයත් එක්ක විවාහ වෙලා හැමෝම වෙන් උනා.. ඒත් මාසෙකට පාරක් ගමේ ඇවිත් යන එක හැම කෙනාගෙම පුරුද්ද උනා.. ගමේම උන්නු අපිත් නිතර දෙවේලේ ගියා ආවා... තවත් කාලය ගත වෙන්ද්දි ඒ අයගෙ ළමයි ලොකු වෙද්දි වගකීම් එක්ක නිතර දෙවේලෙ ගමේ එන්න යන්න බැරි වෙනවා.. අවුරුද්දට පාරක් විතර යන එන ගානට වැටෙනවා...


සීයගෙ මරණයෙන් පස්සෙ ඒ විසාල වත්ත කැලෑවට යනවා... අවශ්‍යතා එක්ක තමන්ගෙ උරුමෙ හොයාගෙන ළමයි එනවා... පහුගිය අවුරුද්දෙ ඉඩම බෙදල වෙන් කරා... අපි පොඩි කාලෙ දුව පැනල සෙල්ලම් කරපු ඒ වත්ත කෑලි කෑලි වලට බෙදිලා කටු කම්බි ගහල අද... සමහර සහෝදර සහෝදරියො ඉඩම් ආරවුල් නිසා නොහොඳ නෝක්කඩු වෙලා... පොඩි මාමගෙ නමට ලියවුනු මහ ගෙදර ආත්තම්ම ඉන්නව... 

ඒත් මීට අවුරුදු 12 - 15 කට උඩින් තිබ්බ ගෙදරද වටපිටාවද කියල හිතන්න බැරි තරම් වෙනස් වෙලා... ආත්තම්ම තනිවෙලා.. ඉදල හිටල ළමයෙක් ඇවිත් බලල යනවා... ටික දවසකට තමන්ගෙ ගෙදර එක්ක යනවා... ඒත් පරණ මිනිස්සු පුරුදු තැන දාල යන්න කැමති නෑ...


කාටවත් වැරද්දක් කියන්න බෑ.. අපි හැමෝම නොනවතින රේස් එකක් දුවනවා.. ආශාවල්.. වගකීම්.. එක්ක බැඳිල ඉවරයක් නැතිව දුවනව... කන්න බොන්න වත් වෙලාවක් නැති තරම්... අද අපි වටේ තියෙන සමාජයත් එක්ක අපිට කැමත්තෙන් හරි අකමැත්තෙන් හරි ඒ රේස් එකේ දුවන්න වෙනවා... අමාරුවෙන් හරි එතනින් එලියට පනින්න ඕනි උනත් තියෙන බැඳීම් එක්ක අමාරුයි..


පහුගිය දවසක සිදු වුනු තවත් සිදුවීමක්... මම ඉන්න රටේ මිතුරෙක්ට පණිවිඩයක් ආවා ඔහුගේ පියා අසනීපෙන් කියලා.. ඒත් තියෙන වැඩ... බැඳීම්... ප්‍රශ්න එක්ක එක පාරට ලංකාවට යන්න බැරි නිසා ඔහුගේ ගමන දවසින් දවස කල් ගියා.. හදිසියේ ඔහුට ආව පණිවිඩිය ඔහුගේ පියා මෙලොව හැර ගිය බව.. සියලු වැඩ පසෙකලා ලංකාවට ගිය ඔහු අවසන් කටයුතු වලින් පසු නැවත පැමිණියා.. පියා අසනීපෙන් පසු වූ විට යාමට නොහැකි වීම ගැන කණගාටු උනත් ඔහු පැවසුවේ අවමඟුල් කටයුතු වෙනුවෙන් හොඳින් වියදම් කර බවත් ඔහු ඔහුගේ යුතුකම හැකි ලෙස කල බවත්...


මෙ සිදුවීම මට සිහිපත් උනේ පෙරේදා අහම්බෙන් කන වැකුණු ගීතයක් නිසා... වික්ටර් රත්නායකයන්ගේ " ජීවත් වනදා "


ජිවත් වන දා දැකගන්නටවත්
ඇවිත් නොගිය දරුවෝ..
කඳුලෙන් මව්පියො මිය ගිය දිනයේ
රන් මසු වැය කෙරුවෝ... //

මහ මග සුදු වැලි දෙපසේ සැරසී..
අහසින් වස්වා මල් වරුසා...
රිය පෙරහැරකින් සොහොන් බිමට යති..
යුතුකම් ඉටකල බව පවසා..

මහගෙයි උරුමය හිතේ තියාගෙන
දරුවන් සොහොනින් ඉගිල්ලිලා..
හත් දොහෙ දානෙට නාවත් සේරම
උරුමය බෙදුවා එකතු වෙලා.....





අපි හුඟ දෙනෙක් රස්සාවකට... ඉගෙනීමට කොළඹ ගිය අළුත හැම සති අන්තෙම ගෙදර දුවනවා... ටික කාලයක් යද්දි සති 2 කට පාරක් යන්න පුරුදු උනා.. කොළඹම හිටියනම් ඒ ගමන මාසයකට වරක් වෙලා.. කටයුත්තක් එහෙම කරන් පංදිංචි උනානම් මාස 2 - 3 කට වරක් වෙන්න තිබ්බා... හුඟ දෙනෙක් ගේ පොදු කාරණය... ඊට පස්සෙ අවුරුද්දකට වරක් වෙන්නත් පුළුවන්... දෙමව්පියො තනි වෙනවා... අපි හැල්මේ දුවනවා... අපි කවුරුත් වැරදි නෑ... අපිට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ...


මම හැම අවුරුද්දෙම ලංකාවට එන එකට හුඟක් දෙනා දොස් කියනවා.. අපරාදේ වියදම.. ඒ කාලේ වැඩ කරානම් කොච්චර ඉතුරු වෙනවද... නොයෙකුත් දේවල්... ඒත් සල්ලි පස්සෙ දුවල හති වැටෙන්න බැරි නිසා ජීවතේ අවශ්‍යතා දිගේ දුර නොදුව සරල විදියට ජීවත් වෙන්න පුළුවන් නිසාත් මම එහෙම කරනවා.. ඒත් කොයි කාලෙකට එහෙම පුළුවන් වෙයිද කියන්න දන්නෙ නෑ... එතකල් වත්...


මූනු පොතේ මේ සින්දුවට රවා දාපු අදහසකින් මේ ලිපියට තිත තියනවා 

"මෙක හරිම ලස්සන අර්තවත් සින්දුවක්.. අපි කොච්චර සුදු ඇදගෙන හිටියත්.. මෙ සින්දුවෙන් කියවෙන යුතුකම අපිට මග හරින්න වෙනවා.. මෙ ආර්තිකයත් එක්ක ගැටෙද්දි.. රන් මසු හොයන්නයි, අම්මලා තාත්තලාගෙ මීනිවලට රන්මසු වැය කරන්නයි විතරයි අපිට සිද්දවෙන්නෙ. "


මේ වගේම හිතට වැදුනු ගීත ගැන ලිව්ව පෝස්ට් එකක් තමයි...


එළවලු... කඩ කෑම... රම්‍ය නගරය සහ වන්නි වන පෙතේ... එක්ක ( අපි )

ඈත දුරු රටේ සීතල දැනෙනවද....

Monday, March 19, 2012

මූනු පොතේ කෙලි පොඩ්ඩි

Share


පහුගිය දවසක අපේ අමිලයට කෝල් එකක් දීපු වෙලවක වෙච්චි කතා බහක්...

" මේ උබට ****** කියල කෙල්ලෙක් Facebook එකේ Request එකක් එවල තිබ්බද ? "

" ම්ම්ම් මතක නෑ බන් අමිලයා.. මම දන්නෙ නැති එව්වො ඇඩ් කරන් නෑනේ බන්.. හිටු බලන්න "

Facebook හදපු දවසෙ ඉදන් ගොඩ ගැහුන නොදන්න එව්වොන්ගෙ friend request ගොඩ අස්සෙ මට හම්බුනා ලස්සන කෙලි පොඩ්ඩක්...

" අහ් ඔව් බන්... common friends ල නම් ඉන්නව 30 ගානක්.. කවුද බන් මේ කෑල්ල "

මේකා හිනා වෙනවා...

" දැන් වැඩක් නෑ බන්.. ඕකෙන් සිරා ආතල් එකක් ගත්තේ.. උබටත් බෝලෙ බස්සන්න හදුවෙ තෝ ඇඩ් කලේ නෑනේ.. "

" මොන බෝලයක්ද බන්.. කවුද ඒ "

" හික් හික් ඔය මගේ Profile එකක් බන්.. "

" හෑ.. එතකොට කවුද බන් ඔය ඉන්න කෙල්ල ?? "

" ඒ බන් ඉන්දියාවෙ දෙමල ෆිල්ම් වල ඔය පොඩි කෑලි රඟපාන කෙල්ලෙක් බන්... "

" තොට මොකටද යකෝ ගෑණු Profile එකක්... "

" ඉදහන්කො කියන්න... මචන් අපි FB ගියාම ඔය ඉන්නෙ බන් online කොල්ලො... ඔය එහෙමත් එකෙක් තමයි බන් දැන් Hi පාරක් දැම්මත් කතා කරන්නේ.. ඇයි බන් එක පන්තිවල හිටි එවුන්නේ බන්.."

" මොකටද බන් ඉතින්.. මම නම් ඔය එකෙක්ටවත් Hi පාරවල් දාන් නෑ බන්.. කතා කරොත් කතා කරනවා.. "

" හරි ඉතින් අහපන්කො.. "

" මම සෙට් එහෙකටම යැව්ව මචන් මේ කෙල්ලගෙ profile එකෙන් request හරිද... ඊලඟ දවසෙ ඔන්ලයින් යන්න නෑ මුන් Hi ගානව.. ඔයා කොහෙද.. ඔයා කෑවද... මොකද කරන්නේ.. ඉවරයක් නෑ බන් chat .. අර නිකමට අපිට Hi පාරක් දාන බැරි Busy කොල්ලො.. "

" හික් හික්.. "

" උබට මතකනේ බන් *****... ඇයි එකට පාඩම් කරපු ක්ලාස් ගියපු කොල්ලොනේ... මූ ඉන්නව ඔන්ලයින් හරිද... මම මචන් පොඩි චැට් එකක් දැම්ම කොහොමද මචන් එහෙම කියලා.. සද්දයක් නෑ.. මම 3 පාරක් උබ ඉන්නවද එහෙම අහල යැව්වා මොකුත් නෑ...

මම පට් ගාල අනික් එකෙන් ලොග් උනා.. ලොග් වෙලා පොඩි Hi පාරක් දැම්ම.. අඩෝ වැල නොකැඩී... හලෝ ස්වීට් කොහොමද.. ඔයා වැඩද අද.. බ්ලා බ්ලා.. හරිද.."

" හික් හික්.. "

" මම මූව ඇන්දුව ලෙසට.. මම මචන් කෙල්ලගේ ජොබ් එක දැම්ම මගේ ඔෆිස් එක හරිද.. උබ කියන්නේ මූ ලෙසට ඇදල දවසක් මට කෝල් කරනව හරි.. ඔය බන් අවුරුදු බර ගානකින් ඕක මට කෝල් කරේ... කෝල් කරල මගෙන් අහනව

අමිල මචන් උබ දන්නවද ***** කියල කෙල්ලෙක්..

ඔහොම මචන් මාසයක් විතර ඇදන් හිටියා.. අන්තිමේදි මටම ඇති වෙල මම ඌට සීන් එක කිව්ව... "

" හික් හික් ඊට පස්සෙ.. "

" අඩෝ කැ** වැඩේ බන්.. කියල මූ දැන් හෙන අවුලෙන්.. මූ අඩන සයිස් මචන් හරි.. අනේ බන් කාටවත් කියන්න එපා.. කිය කිය.. මට හෙන ආතල් ...ඇයි බන් මුන්ට කොහෙවත් යන කෙල්ලො ලොකු වෙනවට.. මම කිව්ව අපේ සෙට් එකටම "

" තෝත් කරන වැඩ.. "

" නෑ බන්.. සිරාවට මචන් පරණ කොල්ලෙක් එක්ක පොඩි චැටක් දාන්න බැරි එව්වො මොකටද බන්.. ෆිට් එකටනේ බන් කතා කරන්නෙ
... තව ඉන්නෝ කීප දෙනෙක් ලිස්ට් එකේ.. "

" හික් හික්... "

" හරි ඒක ඉවරයි ඉතින් කියපන්කො උබේ ජීවිතේ කොහොමද...."

අවවාදයයි : ඔන්න තොපිලත් පරිස්සමින් ඔය නොදන්න ඉටි රූප වගේ ගෑණු දරුවො එක්ක හුරතල් වෙද්දි මූනු පොතින්.

Tuesday, March 13, 2012

AGM ගිහින් ගත්තු ආතල්

Share


ලංකාවෙ තියෙනවනේ කොටස් වෙලඳ පළ කියල එකක්.. අද ලිපිය ඒකත් එක්ක ගෑවුන ලිපියක්.. කොටස් වෙළඳ පල අයෝජනයට මම මුලින්ම යොමු උනේ 2005 දි.. යාළුවෙක්ගෙ මාර්ගෙන් තමයි කතන්දරේ දැන ගත්තෙ...

කොටස් වෙළඳ පළ ආයෝජනය කරන්න නම් CDS එකේ ගිණුමක් තියෙන්න ඕනි... ඔය ගිණුම අපිට තැරව්කාර ආයතනයක් ( Broker firm ) හරහා ආරම්භ කරලා අපේ ගණුදෙනු කරන් යන්න පුළුවන්.. ඉතින් මාත් ඔය යාළුවා මාර්ගෙන් වැඩේට සෙට් උනා.. කිසිම මූලික දැනුමක් නොතිබුනාට වැඩේ මට අල්ලල ගියේ ඒ තැරව්කාර ආයතනය හරහා එදිනෙදා ගණුදෙණු කරන්න ආපු සෙට් එකට එකතු වීම නිසා... වයස 20 ඉදන් 75 විතර වයස් පරාසයක පිරිසක් දිනපතා රස්සවට යන්න වගේ ඔතනට සෙට් උනා..

සුළු පරිමාන ආයෝජකයො තමයි ඉතින් හැමදාම ඔතනට එන්නේ.. මමත් බොහොම සුළු මුදලක් තමයි දාල තිබ්බේ ඒ වෙද්දි.. ( 40,000 ක් වගේ මතක ).. මෙලො බෝලයක් දන්නෙ නෑ ගන්නව විකුනනව.. අවුරුදු 2 ක අවසානෙ රුපියල් 4000 යි හොයන් තිබ්බෙ හික් හික්.... ඒත් සෑහෙන දැනුමක් ලබා ගත්ත ඒ කාලය තුල කොටස් වෙලඳ පළ ගැන... ඒ ගැන ලියන්නෙ නෑ.. අර මාධව මලයා බ්ලොග් එකක්ම ලියනවනේ ඒ ගැන ඒ හින්ද කැමති කෙනෙක්ට එතනින් ඒ විස්තර බලන්න පුළුවන්...

ඔතනදි දැන ගත්තු දෙයක් තමයි කම්පැනි වල AGM ( Annual General Meeting ) එහෙමත් නැත්තම් වාර්ශික හමුවන් ( හරිද මන්දා ) වලට ඒ සමාගම් වල කොටස් හිමියන්ට සහභාගි වෙන්න පුළුවන් කියන එක.

ගිහිල්ල හම්බුන කෑම... තෑගී... වචන පෙරලි... සිදුවීම්.. ආදිය ගැන කස්ටිය කියද්දි මටත් යන්න හෙන ආසාවක් ආව AGM එකකට.. ඒත් ඉතින් හෙන බයයි.. කොටස් 100 - 200 ක් තියාගෙන ගිහින් නෝන්ඩි වෙයිද එහෙම කියල..

ඔහොම ඉද්දි Asia Capita එකේ AGM එක තියෙනව කියල ඒකෙ පොත ( Annual report ) එක ආව. තියෙන්නේ කොන්ටිනෙන්ටල් එකේ.. ගිහිල්ලම නැති නිසා යන්නත් ආසයි.. මම හිමීට පොරකට කිට්ටු කලා..

" අන්කල්.. අර ACAP එකේ AGM එකට පොත ඇවිල්ල..මගේ shares 100 යි තියෙනේ ප්‍රශ්නයක් නෑනේ.. "

" අයියෝ සන්.. යන්න යන්න.. මේ කට්ටිය 1 share එක අරන් යන්නේ.. යන්න යන්න.. "

හරි... කොල්ල බයෙන් බයෙන් ගියා.. කිසි අවුලක් නෑ.. නම අහල ලිස්ට් එක බලනවා.. අත්සන් කරන්න කියල යන්න දෙනවා... මොනාදෝ විකාර වගයක් කිව්වා මට නම් තේරුනේ රුපියල් 2 ක Dividend එකක් දෙනව කියපු එක විතරයි... ස්ටා හොටෙල් එහෙකින් දීපු කෑම ටික කාල මම ආව... ආතල් වැඩේ... 



ඔහොම ඉද්දි තමයි මගේ යාළුව කිව්වෙ 

" මචන් උබ ට Nestle තියෙද.. ගනින් මීටින් යන්න පුළුවන් උන් හෙන ගිෆ්ට් පාර්සල් එකක් දෙනවා... " කියල...

" බලමු රුපියල් 80 ( අද  902.00 )  යි.. 100 ක් ගන්න 8000ක් ඕනිනේ බන්...  "

" නෑ නෑ උබ odd lot එකෙන් shares 10 ක් ගනින්.. මීටින් ගිහින් ඇවිත් විකුනපන්... "

" හා.. උබ යනවනේ.. "

" ගනින් යකෝ.. මුන් ඔක්කොම යනවා.. "


මම ත් ශෙයාර්ස් 10 ක් ගත්තා...


AGM එක තිබ්බේ BMICH එකේ... එතන එක කෙලියයි... මීටින් එකට 50 ක් වත් නෑ... එලියෙ ගිෆ්ට් පාර්සල් දෙන තැන සූ ගාල මිනිස්සු... පොරකනවා... සමහර එවුන්ගෙ නම් නෑ කියල වලි එහෙන්... එහෙන් එකම එකා 2 - 3 පාර අරන්... හයියෝ...

මාත් අමාරුවෙන් පාර්සල් එක ගත්තා මගේ නමට අත්සන් කරලා.. මෙන්න අරූ.. පාර්සල් 3ක් උස්සන්.. 


" මේ මගේ කෙල්ලගෙයි අපේ මල්ලිගෙයි අකවුන්ට් වල ඒව බන්.. හික් හික්... "

හුඟක් උන් එහෙම පාර්සල් 2 -3 අරන් ගියා... මතක විදියට රුපියල් 1000 ක් විතර වටින අයිටම් තිබුනා.. උන්ගෙ ප්‍රොඩක්ට්ස් ( 2005 දි )...


මමත් ඊට පස්සෙ ඔය වගේ වටිනා කියන AGM හොය හොය යන්න ගත්තා...

කොතලාවල මහත්තයගෙ Ceylinco කම්පැනි බර ගානක් තිබ්බා CSE එකේ... ඒ හැම එකකදිම වගේ කට්ටිය උන්දැට බටර් ගාල ලන්ච් වවුචර්ස් ඉල්ලනවා... උන්දැත් දෙනවා...
රජ බොජුන් එකේ ලන්ච් එකකට සතියෙ දවසක... මම අපේ ගයානුත් ඇදගෙන 4 - 5 පාරක්ම රජ බොජුන් එකෙන් කෑව නිකන්.. හික් හික්...


තේ කොළ කම්පැනි හැම එහෙකම වගේ තේ කොළ 500g ක් විතර අනිවාර්යෙන් හම්බු වෙනවා... රිචඩ් පීරිස් ගෲප් එකේ... එතකොට ඩිල්මා එකේ වගේ නම් කොලිටිම තේ කොළ පැකට් තමයි දුන්නේ...

ටුබැකො එකේ මතකයි Gold leaf පැකට් එකක් දුන්නා... සීන් එක Ceylon tobacco AGM එකට යන උන්ට කැම්පස් ද මන්දා සෙට් එකක් හැමදාම Company ඉස්සරහ වෙලා ඉදන් හූ කියනවා... මම බිම බලන් මාරු උනා.. හික් හික්...

හොඳම වාසිය උනේ Lion and ceylon brewery AGM එක.. ගයාන් ගෙයි මගෙයි දෙන්නගෙම කොටස් 10 ක් ද ගානේ කොහෙද තිබ්බ ඔය කම්පැනි දෙකේම..  ලයන් lager 6 පැක් එක ගානේ 4 ක් හම්බුනා දෙන්නටම.. හම්බුනා වගේද.. බස් එකේ අරන් යන්නත් බෑ... ඒ අස්සෙ ඩයල් එකක් අපි වගේ ගෙනියන්න බැරි උන්ගෙන් අඩු ගානට සල්ලි වලට බියර් ගන්නව... හයියො පිස්සු මතක් වෙද්දිත්... ඌට දීල පුළුවනෙයි.. පිට කොටුවට වෙනකල් උස්සන් ඇවිත් ටියුලිප් බෑග් 4ක් සල්ලි දීල අරන් ඒවයෙ දාගෙන අපි ගෙදර ආව.  ගයානුත් ඒ දවස් වල නොබොන නිසා සති 2 - 3 ක් ම ශේප් උනා ඒකෙන්..

මහවැලි රීච් එකේ AGM එක තියෙන්නේ නුවර. කොළඹ ඉදන් ඒ සී බස් එහෙක යන්න එන්න ට්‍රාන්ස්පෝර්ට් ලන්ච් එක ඔක්කොම හොටෙල් එකෙන්... ඒකත් ආතල් ගමන...

ගලදාරි එකේනම් ලන්ච් වවුචර් එකක් එවනවා දෙන්නෙක්ට.. මට නම් කවදාවත් යන්න උනේ නෑ.. අපේ පවන් ට මම දුන්න එක පාරක් ගෑණි එක්ක පල කියල.. මූ ගිහින් ඇවිත් අම්ම මෝ නැතිව බනිනවා ගැණිට..

" බලපන් බන්.. නිකන් කන එක කන්න එපැයි.. හිච්චක් කාල ඉන්නවා.. " හයියෝ
 

ඊට අමතර හොටෙල් කීපයකම ලන්ච් සෙට් උනා.. අහ් මර්කන්ටයිල් ශිපිං එකේ තමයි උපරිම රස.. උන් ලන්ච් විතරක් නෙමෙයි බොන්නත් දුන්නා.. හිතා ගන්න පුළුවන්නේ...

සුපිරි වලි එහෙමත් හිටපු ගමන් ඇදෙනවා... 2006 දි ද කොහෙද තිබ්බ Vanik EGM එකේ පට්ට වලියක් ඇදුනා... අමුතු චරිතත් වඩිනවා... එක ඩයල් එකක් හිටියා හැම AGM එකටම ඇවිල්ල සිංහලෙන් එකම විදියෙ කතාවක් කරනවා.. Director Board එකේ ඉන්න හැම එකාටම සුදු හුණු ගානවා ආපු එවුන් හූ කියනකම්ම... 


ඔය කාලේ Shares 10 - 100 අතරේ අරගෙන ( AGM යන පරමාර්ථෙන්ම ) කම්පැනි 100 කට වඩා ගානක් මගේ portfolio එකේ තිබ්බා... shares 1 ක් තිබ්බත් කම්පැනි එකේ quarterly reports, Annual reports අනන් මනන් ලියුම් ඔක්කොම ගෙදරට තැපල් කරනවනේ.. ඒ දවස් වල දවසකට ලියුම් පොත් 2 - 3 ක් වරදින්නෙ නෑ... අපේ ගෙදර මිනිස්සුත් අහනව 
" මොනවද මනුස්සයෝ මේ එන්නේ " කියලා...

දවසක් තැපල් පියුන් අම්මගෙන් අහල තිබ්බා 

" මේ මෙහේ පුතා මොකක්ද මිස් කරන රස්සාව ? " කියලත්... හික් හික්... අහල පහල එකෙක්ටවත් නොයෙන ලියුම් කන්දරාවක් එද්දි...

හුඟක් AGM වලට එන්නේ එකම සෙට් එක.. රස්සාවක් විදියට යන වද මන්දා.. අන්තිමට AGM එකකට ගියේ 2006 දි... ඊට පස්සෙ නම් ගියේ නෑ.. ලංකාවෙ ආවට පස්සෙ කොටස් ගණුදෙනු අතෑරල දැම්මත් ජංජාලෙන් ගණුදෙනු කරන්න පුළුව්න් උනාට පස්සෙ ( Online trading ) 2009 දි ආයෙම ගේමට බැස්සා...පරිස්සමෙන්.. දැනුවත් භාවයකින්.. කරගෙන යනවනම් ඒක හොඳ තැනක් ආයෝජනයට.

ලංකාවට ගියහම තාමත් මම තැරව්කාර ආයතනයට ඔලුව දානවා.. පරණ ඩයල් එක්ක චැටක් දාල එන්න... හික් හික්...

හැබයි දැන් නම් මම හිතන් නෑ කිසිම Company එකක ඉස්සර වගේ Lunch , Gift එහෙම දෙනව කියලා.. මොකද දැන් එහෙම කරන්න ගියොත් ඔව්වො බංකොලොත් වෙනවා... හික් හික්..

 

Tuesday, March 6, 2012

ජීවිතේ මහ පුදුම දෙයක්

Share


පොඩි කාලේ හැම පන්තියකදිම අහපු ප්‍රශ්නයක් තමයි ළමයි ලොකු උනාම කවුරු වෙන්නද කැමති කියලා... පොඩි කාලේ ඉදන්ම ඔලුවලට දාල තිබ්බ නිසාද.. අපි දන්න ලොකුම රස්සා දෙක නිසාද මන්දා හැමෝම දුන්නේ එකම උත්තර.... එක්කො දොස්තර කෙනෙක්... එක්කො ඉංජිනේරුවෙක් කියලා...


ඉස්කෝලෙ කාලේ ගුටි කාපුවා.. දඩුවම් ලබපුවා.. මතක් කරමුද.. පෝස්ට් එකේ කිව්ව වගේ නැගෙනහිර පළාතේ තිබුන ඒ පාසලේ ඒ පන්තියේ හිටි ළමයින්ගෙන් එකෙක්වත් ඒ ටාගට් එකට ගියාද කියන්න මම දන්නෙ නෑ... ඒත් මම ඒ පාසලේ හිටි අවසන් වසරෙදි... 5 දි ඔය අහපු ප්‍රශ්නෙට එකෙක් විතරක් දුන්නෙ වෙනස් උත්තරයක්.. ඒ ලොකු උනාම " ක්‍රිකටර් " කෙනෙක් වෙනවා කියලා... ඌ උනාද නැද්ද මම දන්නෙ නෑ... ඒත් ඌ වෙනස් විදියට හිතුවා...


අනික් උන් මම දන්නෙ නෑ ඒත් මගේ නම් එතනින් එහාට ලොකු උනාම වෙන්නෙ මොකෙක්ද... කරන්නේ මොනාද කියල ඔලුවෙ තිබුනෙ නෑ... වාර විභාගේ කොහොම හරි පාස් වෙන එක... ඊට පස්සෙ O level ගොඩ දාගන්න එක තමයි තිබ්බ අරමුණ...


එතනින් පස්සෙ ආව ප්‍රශ්නෙ උසස් පෙළට කරන්නේ මොනාද කියල... ඩොකෙක් වෙන්න නම් Bio... ඉංජෙක් වෙන්න නම් Maths... අකවුන්ටන්ට් කෙනෙක් වෙන්න නම් Commerce... ඔය වගේ අදහසක් තමා ඒ වෙද්දිත් තිබුනේ... ඩොකෙක් කිව්වම ඒකේ කොයි තරම් අංශ තියෙද.. ඉංජෙක් කිව්වම කොයි තරම් අංශ තියෙද ඔව්ව ගැන හිතක වත් නෑ...


අතිජාත යාළුවො සෙට් එකක්... අදටත් ඕනිම දේකදි වචනෙන් හරි උදව්වට ඉන්න බොක්කෙ කොල්ලො සෙට් එකක් එකතු උනේ ඒ කාලෙදිමයි.... කෙල්ලො.. වලි.. වැල... වල බැහීම්... එකක් නෑර යන මළ ගෙවල්.. දාන ගෙවල්... එක්ක අවුරුදු දෙක ගෙවිල ගියා... සමහර කොල්ලොන්ගෙ ගෙවල් වලින් අපිත් එක්ක සෙට් වෙන එක.. යාළුකම් පවත්වන එක සීමා කරන තැනටම අපි ඉගෙන ගන්න උනන්දු වෙලා තිබ්බා... එහෙන් මෙහෙන් සෙට් උන උන් ඇත් උනත්.. අතේ දුරින් හිටියත් අපි 7 දෙනා බොක්කෙන්ම වලට හිටියා...


" මචන්ල... මොන රිසල්ට් එක ආවත් හැමෝටම කියපල්ල S 3යි කියලා හරි.. " මොකද ඒ වෙද්දි අපි හිටි තත්වෙ අනුව උපරිම S 3 තම කියල අපිටත් තේරිල තිබුනේ...


රිසල්ට්ස් ආවා... 4 දෙනෙක් ෆේල් වෙද්දි 3 දෙනෙක් යන්තම් පාස් උනා... ගොන්කම් තේරුනා.. කෝම හරි ගේමට බැහල විභාගෙ කරා දෙවැනි පාර... ඊට කලින් එකෙක් රට ගියා... රිසල්ට්ස් වලින් තව එකෙක් කැම්පස් ගියා... අනික් උනුත් මොන මොනා හරි කරා... කාලය ගෙවිලා.. ඒ ලෙවල් කරද්දි අපි එකෙක්වත් හීනෙන් වත් නොහිතපු දේවල්.. තැන් වල අද වෙද්දි අපි ඉන්නේ... අපේ පන්ති වල හිටපු සමහර උන් ඩොකාල ඉංජල වගේම පොලිස් කූඩු වල ඉන්න උනුත්....


ඊයේ අපේ එකෙක් කෝල් කලා.. පැය දෙකක් විතර කයියක් දැම්ම... ඕපදූප තමයි...


 """" ඒ බන් **** බැඳල පොඩි එහෙකුත් ඉන්නවනේ...



අන්න අරුත් බැදල බන්...



උබ දැක්කද අරූගෙ කෑල්ල.. කොහොමද හිටියේ ඌ ඒ කාලේ..



ලොක්ක රට කනවා බන්.. යුද්දෙ නවත්තපු එක හරි.. ඒ උනට බලපන්...



ඒ කෝ බන් **** ආරංචියක් වත් නෑ..



පව් බන්.. ඌටත් කීයක් හරි දෙන්න ඕනි.. අනේ මන්දා සල්ලිත් නෑ බන්...  """"


නා නා ප්‍රකාර කතා අස්සෙ

" බලපන් බන්.. අපි එකෙක් වත් තාම කිසිම ස්ථාවරයක නෑනේ.."


ඔය ගැනත් කතා උනා.. ඇත්ත.. රස්සා කරනව.. හම්බ කරනව.. කාටවත් අත නොපා කොහොම හරි ජීවත් වෙනව.. ඒත් ඇත්තටම අපිට මීට වඩා හොඳ තැනක ඉන්න තිබ්බ නේද කියල අනන්ත හිතෙනවා..

" ඇයි බන් බලපන්... කොයි වෙලේ බැලුවත් සල්ලි නෑනේ.. "

" හික් හික් අපි රට ඉදල අපි ගාවත් නෑ..  අර ලංකාවෙ ඉන්න උන්.. උන්ටත් නෑ.. සල්ලි නෑ බන් මිනිස්සු ගාව.. අපිට විතරක් නෙමෙයි... "

" ඒ උනාට උන් ආතල් එකේ ඉන්නව බන්... මාසෙකට නිවඩු කීයක්ද... බලපන් මූනු පොතේ ෆොටෝ ට්‍රිප් ගිහින් දාන...  "

" ඔය කිසිම තොරණක පිටින් පේන ලස්සන ඇතුලෙ නෑ බන් " ( බස් එකේදි උස්සපු වචන ටිකක් ඇදල දැම්මා )

" ඒකත් ඇත්ත... ඒත් බන් තාම තනිකඩයො.. බලපන්.. බැඳල.. දරුවෙක් එහෙම හැදුවට පස්සෙ කොහොමද කරන්නේ.. "


" හිතන්න එපා බන්.. ඔය මිනිස්සු කරන්නේ.. අපිත් කොහොම හරි කරයි.. "

" අඩෝ උබ දැක්කඩ මූනු පොතේ ***** ගේ *****  කොහෙන්ද බන් උන්ට සල්ලි ? "

" ඔය කොහෙන් හරි හම්බෙනව ඇති බන්.. ***** කියන්නේ උබවත්... උබ කියන්නේ ***** නෙමෙයි නෙ බන්... "


හිත හදා ගන්න හරි.. රවට්ට ගන්න හරි.. අපි කතා කරා.. හේතු කිව්ව...


ඔහොම ගොඩක් දේවල්... පරණ කෙල්ලො ගැන.. දැන් කෙල්ලො ගැන... අතීතෙ අනාගතේ.. හුඟක් දේවල් ඔය කතාවට එකතු උනා...


ෆෝන් එක තිබ්බට පස්සෙ මට හිතුනේ... " ජීවිතේ මහ පුදුම දෙයක් " කියලා..


අපි හීනෙන්වත් නොහිතපු දේවල් රැසක් එක්ක තමයි අපේ ජීවිත ඉස්සරහට යන්නේ... ජීවිතේ ගැන තීරන ගන්න සිද්ද වෙනවා... තනි පාරවල්... දෙමං හන්දි... තුං හන්දි... හතර මං හදි... ඔව්ව හමු වෙනවා... ඔවයෙන් හැරුනම ආයෙ යූ ටර්න් ගහන්න අමාරුයි... සමහර පාරවල් one way ඔන්ලි...  ඉතින් කැමත්තෙන් හරි අකමැත්තෙන් හරි ඒ දේවල් දිගේ අපි ජීවත් වෙනවා..


මේ සටහන ලියන්න හිතුනේ ඇයිද මන්දා... මේ වගෙ ලඟින් යන පෝස්ට් එකක් රංග අයියත් ලියල තිබ්බා...


කිසිම ගැලපීමක් නැති වචන ගොඩක්ද කියලත් හිතෙනවා ආයෙ කියෙව්වම... ඕනි... පු*** කියල ඔන්න පෝස්ට් කරනවා...
Related Posts with Thumbnails